од Ванчо Полазаревски

Еден рис скокум,
еднаш уловил зајак
небаре локум.
Зајакот веднаш
остро го сече,
со потсмев рече:
„Рису гревче, иш!
Јас сум посен зајак,
зајак-играчка од плиш.“
Рисот пак во лов
се вдаде,
оти мораше
нешто да јаде.
Улови лисица,
каква... фантастика,
шарена како
за џвакање мастика.
Ама... наместо месо –
жици, пластика...
Беше јасно,
но не и во ред,
ко два плус три
дека се пет,
шумата цела
беше полна смет.
Мевце рисот не
можеше да ќари,
поради т.н.
немање пари,
и затоа кутриот
чорба зелје вари.

---

Илустрација: Алексеј Костовски

---

Песна од стихозбирката „Баба Рога вежба јога“, во издание на Чудна шума

---

Од истиот автор: